Weet dat ik op je wacht...
Zonder jou zal niets meer hetzelfde zijn
Ik kan je niet laten gaan
In stilte verbijt ik de pijn
Zonder jou kan ik het niet aan
Ik maak plezier en ik lach
Maar vanbinnen ga ik elke dag
een klein beetje meer dood
Als een boom getroffen door de bliksem
Het raakt jou ook diep in je hart
Samen huilen we om het verlies
Je traan staat op mijn netvlies gebrand
Weet dat ik op je wacht
Dat ik nog steeds voor jou kies
Het is de moeite waard
Je bent de liefde van mijn leven
Wij horen bij elkaar
Ik hou van je, schatje...
Bloemeke
Reacties op dit gedicht
| Wendy Hoos: | Dinsdag, juli 20, 2004 12:38 |
| Hoelang ik wel niet met dat gevoel heb rondgelopen.. het doet me echt goed om al deze herkenbare gedichten te lezen.. en zo mooi! Ik heb het allemaal opgepropt en dat is echt zonde weet je! Liefs Wendy |
|
| jezzica: | Donderdag, maart 11, 2004 20:14 |
| Sterkte! | |
| Rabito: | Donderdag, februari 26, 2004 00:02 |
| Lief gedichtje! Schrijf het van je af, zodat je het kwijt kunt. Laat je hart huilen, zet alle kleppen open, schaam je er niet voor... Je bent pijn gedaan..en da's heel ernstig..Sterkte,X | |
| roxy: | Maandag, februari 23, 2004 14:24 |
| mooi gedichtje |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Natasja | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 21 februari 2004 | ||
| Thema's: | ||