ze had hem nooit verteld
dat hij niet mocht gaan
ze had hem nooit verteld
dat ze zonder hem niet kon bestaan

lange tijd inspanning
maar het mocht niet baten
ze wou van hem houden
zoniet moest ze hem haten
nog één poging voor het doek neerviel
ze knoopt haar hemd een beetje open
verwonderd is ze wanneer hij neerknielt
en zijn ogen niet meer gingen lopen

haar hart maakte een sprongetje
en alles werd vanzelfsprekend
geen onverwachte cadeaus
niet meer laten zien hoeveel hij voor haar betekent
hij kuste met liefde,
zij met genegenheid
ze hield wel van hem
maar het was het gebrek aan woorden dat hun scheidt

ze had hem nooit verteld
dat hij niet mocht gaan
ze had hem nooit verteld
dat ze zonder hem niet kon bestaan

ze besefte niet dat ze haar naam zo diep
zijn hart in had gekerfd
ze had nooit stilgestaan
hoeveel passie ze nu bederft
vreemd want vóór die eerste intimiteit
deed ze alles om hem te beheren
maar hoe ze behouden moet
heeft niemand haar ooit kunnen leren

ze had hem nooit verteld
dat hij niet mocht gaan
ze had hem nooit verteld
dat ze zonder hem niet kon bestaan

een computerbericht snijdt door haar al ledematen
gedachten van de baan
een kreunend hart klopt tegen haar ziel
"hij had genoeg gedaan"

ze had hem nooit verteld
dat hij niet mocht gaan
ze had hem nooit verteld
dat ze zonder hem niet kon bestaan

een dag later grijpen moeders bebloede handen
een met inkt geschreven papier
haar betraande ogen volgen de letters
die haar snijden door hart en nier:
"als ik niet kan beminnen mama
waarom ben ik dan nog hier?"