I told myself of you
Forgiving the dark clouds
For they should not be
In the same sky as me
Imagining the grass is green
Small eggs in every tree
But that's not what I see
The freezing cold inspects our bodies
But your love is making me thoughtless
Dreaming of you in the most wonderfull dress
Still you're not feeling the spring inside
I wish I could make you see, try to free
Your soul and make you the most lovely bride
That everyone will ever see
Light and mild breezes stroke my face
Revelating times are braking through
I hope they will bring a little good for you to
Because if anyone should deserve it
It should most definitly be you!!!
Reacties op dit gedicht
| MayadeBij: | Dinsdag, maart 02, 2004 19:46 |
| En daar stond ze in spijkerbroek, bijentruitje, middelvinger omhoog met een grote grijns =:)}}) RrrrrrrroOOOOOOAAARRRRRRRRR | |
| BrokenElf: | Dinsdag, maart 02, 2004 19:13 |
| ** Ik doe mij voor/ben nu even iemand die je niet kent ** Als het leven is geeindigd zal ze naderhand vast wel begrijpen dat het leven waardevol is en er nog zoveel beter overal achter kan zitten de zon kan weer gaan schijnen, maar nu is alles kleurloos... Dood lijkt de beste oplossing omdat het toch allemaal niet slechter kan gaan. De toekomst heeft een zwarte mistwolk om zich heen getrokken waardoor alles wat ze probeert hopeloos lijkt te zijn, niets wil nog op haar manier werken alles wor |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Lucius | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 02 maart 2004 | ||
| Thema's: | ||