Losgeslagen.

Dagenlang het geluid van galopperende hoeven
Op den duur kon ik het niet meer vertroeven
Op zoek naar het geluid
Uiteindelijk daar voelde ik de trillingen op mijn huid

Opende de zwarte deur
Dadelijk overviel mij die vreselijke geur
Zweet, bloed en tranen
Paarden die hun weg probeerde te banen
Meteen sloeg ik de deur dicht
Er viel opslag een schaduw over mijn gezicht

Opeens een plof
Die me op de een of andere manier hard trof
Enkele minuten stil
Mijn schuldgevoel overtrof mijn wil
Ging terug naar binnen
Want normaal laat ik mijn wil niet zo rap overwinnen

De paarden stuifden niet meer in het rond
Maar lagen roerloos op de grond…