PARELDE EEN HOGE LACH
parelde een hoge lach
in zacht geroezemoes
parelde een hoge lach
ik voelde dat je nader kwam
wist dat jij me zag
je liep mijn ogen in
gedachten vol met stilte
eindelijk weer samen
na eeuwen zonder namen
handen vonkten
in het tasten naar elkaar
we pasten in perfectie
liefdevol in elk gebaar
we zaten daar
waar tijd de hemel raakte
een woeste zee zijn
eigen horizon vermaakte
we gingen terug
naar paradijselijke sferen
de schepping werd vernieuwd
we mochten het nog eens proberen
wil melker
08/03/2004
Reacties op dit gedicht
| kokkie: | Dinsdag, maart 09, 2004 18:57 |
| een tweede kans, prachtig omschreven Wil liefs Angela |
|
| lommert: | Maandag, maart 08, 2004 21:19 |
| het vuur zit er in...zo voel ik het ...weer kansen..weer..prachtig weer Wil xxx je willemmien |
|
| M@ri@: | Maandag, maart 08, 2004 17:00 |
| lenterijk in groeikans schitterbaar in liefglans liefs *boselfje* |
|
| Ninandra: | Maandag, maart 08, 2004 16:53 |
| Warmtevol, liefdevol ;) Mooi!! | |
| arie: | Maandag, maart 08, 2004 16:03 |
| een wedergeboorte Wil? Nee eerder een bezoek aan het museum Liefs, Arie |
|
| *Cheseri*: | Maandag, maart 08, 2004 11:16 |
| mooi geschreven! Liefs! Pricilla.. |
|
| Annemieke : | Maandag, maart 08, 2004 08:23 |
| En dat zal altijd zo blijven... Zolang de mensen nog liefde voelen stromen ... X Annemieke |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 08 maart 2004 | ||
| Thema's: | ||