Is het dan verrassend ...
Als iets beter had kunnen zijn
dan steeds gevoelde spanning
in mij, en altijd maar een bittere pijn
Is het dan verrassend
dat ik je mis?
Ik mis de lach van allebei je ogen
De zoete woorden van je mond
De klank alleen, vol mededogen
En die ik altijd hongerend verslond
Ik mis de warmte van aanwezigheid
't Moment dat 'k mij in jou kan laten glijden
In jou verlies ik eenzaamheid
die zonder jou nooit te vermijden
Ik mis de hitte van je handen
De zachte streling van je volle lippen
Mijn lijf wil enkel nog aan jou zich branden
Slechts aan jouw liefdeskelk wil 'k immer nippen.
**********
sunset 08-03-2004
**********