Wreed is het lot
Wreed is het lot
Mijn hart weent: 'Waar ben je?
Als echo, zwevende duisternis
en wolken de mistige vleugels
van jou. Schitteren sterrenogen?
'Wie ben je?' die winden strelen
en zorgentranen eens geweend
Jouw stilte klinkt als zachte woorden
Is er hoop in de nieuwe morgen
als ik verloren ben, gebroken
door de engel des doods?
Ben ik mijn eigen bloed en tranen
toen onschuld ik verloor?
Chaotisch nu de wereldangsten
Wreed is het lot
als reeds mijn adem
leed brent over aarde.
**********
sunset 09-03-2004
**********
Reacties op dit gedicht
| Lesley-Ann: | Dinsdag, maart 09, 2004 23:51 |
| Gevoelig even toch zeggen in de laatste zin staat één foutje brent moet brengt zijn. Liefs lesley-Ann | |
| bieke: | Dinsdag, maart 09, 2004 22:23 |
| Het verdriet mooi verwoord Liefs en sterkte Bieke, |
|
Over dit gedicht
| Auteur: sunset | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 09 maart 2004 | ||
| Thema's: | ||