Omgeven door ijs
Omgeven door ijs.
Bevroren.
Als een dik brok ijs.
Mijn gezicht,
uitgehakt,
In harde steen.
Geen uitdrukking.
Geen emotie.
Geef,
een teken.
Van leven.
Vertel me,
dat het nog zin heeft.
Smeltend.
Een kleine beweging.
Langzaam,
kom ik,
weer tot leven.
Van buiten.
Maar binnen,
in mijn hart,
blijft het koud.
Bevroren, dood.
En geen zonnestraal,
om me te helpen.
Stil.
Blijf ik.
Bevroren,
en dood.
Op een dag,
ontdooi ik.
Mischien.
Reacties op dit gedicht
| Vuurtoren: | Zondag, maart 14, 2004 12:15 |
| mooi geschreven, ik weet zeker dat op een dag iemand je doet ontdooien!!! liefs, vuurtorentje |
|
Over dit gedicht
| Auteur: FireFly | 
|
|
| Gecontroleerd door: Frummel | ||
| Gepubliceerd op: 13 maart 2004 | ||
| Thema's: | ||