Een gouden kooi
Je leeft met al je lusten
maar zonder begeerte
zelden zag ik een lach
je boog steeds strak gespannen
leef je volgens de wetten en je plichten
maar je ogen spreken boekdelen
en merk hoe je de leegte ontvlucht
de spijt van je vergane jaren
leef je verder als een
vogel in een gouden kooi.
Reacties op dit gedicht
| lovegirl: | Maandag, maart 15, 2004 21:38 |
| snik triest om in die kooi op gesloten te moeten zitten eenzaam en alleen het genieten dat komt ook wel weer liefs lovegirl |
|
| jazzzz: | Maandag, maart 15, 2004 18:30 |
| treurig, te leven in een gouden kooi, gevangen in eenzaamheid.. liefs, |
|
| Roger Bamps: | Maandag, maart 15, 2004 17:52 |
| Met respect voor de ander, geeft het je de moed om de ware te vinden. Want na een tijd van vasten, komt een tijd van intens genieten. Wonderlijk geschreven, dit mooi gedicht. Liefs, Roger. |
|
| Oorlam: | Maandag, maart 15, 2004 13:49 |
| ik wilde bijna de nifter napraten..toch ben ik niet de papegaai in de kooi ernaast:)) | |
| de nifter: | Maandag, maart 15, 2004 09:23 |
| goh.... ken je me ofzo? | |
Over dit gedicht
| Auteur: Bieke | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 15 maart 2004 | ||
| Thema's: | ||