Laatste wals
Ik herschik de plooien
van de afgelopen nacht,
voel het gemis erdoorheen.
Pas veel later
openen de ogen
van het klein theater:
ons geliefde pantomime.
De taal van de werkelijkheid
blijft achter en ik verdwijn
op dezelfde lichtvoetige manier.
Reacties op dit gedicht
| Dario DV: | Woensdag, maart 17, 2004 15:47 |
| Zeer subtiel geschreven!!! Ciao, Dario |
|
| Nina Laverona: | Woensdag, maart 17, 2004 11:55 |
| Schitterend! | |
| Green Tea: | Woensdag, maart 17, 2004 11:50 |
| Mystiek! Mooi geschreven , Liefs , |
|
| Oorlam: | Woensdag, maart 17, 2004 11:42 |
| goed gedicht | |
| de nifter: | Woensdag, maart 17, 2004 10:25 |
| maar toch niet met mathilda? | |
Over dit gedicht
| Auteur: Verdiwan Sonnes | 
|
|
| Gecontroleerd door: Frummel | ||
| Gepubliceerd op: 17 maart 2004 | ||
| Thema's: | ||