Dead End
Leave me alone
It’s nothing serious
Let the wind blow me away
Let my tears burn like acid
Bleed my hands on stone
So fucking delirious
Build up anger as they lay
Ruined with placid
My throat collapsed once more
Walking along the way
Pushed myself into self-destruction
Everything faded within my tears
Your everything I adore
But there is still little you say
All part of the mass-induction
That was softly spoken in my ears
Ik weet niet meer wat ik moet doen
Niet meer wat ik moet zeggen, wat ik moet zijn
Zoveel grenzen die ik moet verleggen
Waarvan ik het einde niet langer voel
Onder mijn voeten ziet het gras niet langer groen
Alles is niets op het moment dat ik verdwijn
Is dit het waar ik me bij neer moet leggen?
Was dit dan het uiteindelijke doel?
Reacties op dit gedicht
| BloodElf: | Zondag, maart 21, 2004 15:43 |
| *Slik* *Traantjes* *Snif* Niet serieus vind ik toch wat anders.. Het ligt eraan wat het doel voor jou inhoud, of het stopt of dat het doorgaat. Al moet je grenzen nooit te ver verleggen, Jij bent er ook, niet alleen anderen leven =( I'm Sorry! Doei Liefig persoontje ... =( ... |
|
| nijntjepluis : | Zaterdag, maart 20, 2004 23:07 |
| Volg je gevoel, die geeft de goede richting aan... | |
| karina loonen: | Zaterdag, maart 20, 2004 22:58 |
| mooi geschreven.. zo treurig.. maar jou gevoel? niet serieus? *ga dr over praten! |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Lucius | 
|
|
| Gecontroleerd door: sweety538 | ||
| Gepubliceerd op: 20 maart 2004 | ||
| Thema's: | ||