IN RUIL VOOR EEN AALMOES
in ruil voor een aalmoes
ik wil vluchten
in luchten met
donkere wolken
me niet laten zien
geen zin om de wereld
nog meer te bevolken
ik ben het zat
met mensen te leven
mezelf te geven in
ruil voor een aalmoes
lach om erkenning
die ik nooit zag
ik koester het kind
in mijn diepste geheim
zij mag er niet zijn
in ons creatief spelen
het kan niemand iets
schelen dat zij er is
laten we dansen
in dreigende buien
spelen met regen
die hoost tegen puien
schichten verlichten
het zwart nooit te veel
weg van twisten
ruzie en vloeken
zoeken naar stilte
om samen te leven
elkaar een ander idee
van de wereld te geven
wil melker
27/03/2004
Reacties op dit gedicht
| westland: | Zondag, maart 28, 2004 11:36 |
| prachtig neer gezet ,sluit me bij jannie aan.ma wesstland. | |
| Gracia Groen: | Zaterdag, maart 27, 2004 10:42 |
| Een beetje somber gedicht. Met die donkere luchten. Die er gisteren wel waren. Maar toen kwam ineens de zon door en werden de regendruppels goud verlicht. | |
| Jannie Hoogendam: | Zaterdag, maart 27, 2004 10:37 |
| Klasse Wil,en zeer gevoelig! een paar keer gelezen om het kind in je te ontdekken... liefs Jannie |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 27 maart 2004 | ||
| Thema's: | ||