alleen
Voor het eerst in mijn leven echt alleen.
De richting die mijn hoofd aangeef daar ga ik heen.
Wel zonder vertrouwen want dat is weg.
Door mijn beslissing verloren sjee heb ik ff pech.Een beetje steun had ik verwacht.
Maar nee, ik ben geestelijk verkracht,
door de mensen van wie ik hou.
tja dat is dan je dank voor jaren geloof, doen, meeleven, en trouw.
De richting die mijn hoofd aangeef daar ga ik heen.
Wel zonder vertrouwen want dat is weg.
Door mijn beslissing verloren sjee heb ik ff pech.Een beetje steun had ik verwacht.
Maar nee, ik ben geestelijk verkracht,
door de mensen van wie ik hou.
tja dat is dan je dank voor jaren geloof, doen, meeleven, en trouw.
Reacties op dit gedicht
| boogie: | Woensdag, april 18, 2001 16:30 |
| geloof in de mensen die je wel kan vertrouwen. mensen op afstand, zoals wij onliners dat zijn. Een gesprek lost misschien niets op,maar het helpt zeker wel. /me slaat armpje om je heen ( gewoon hej !) :) knuf |
|
| Renate: | Dinsdag, april 17, 2001 22:49 |
| Hier op de site zijn genoeg mensen die je kan vertrouwen, neem die aangereikte handen aan, die van mij is er een van... Liefs Renate |
|
Over dit gedicht
| Auteur: petra.n. | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 17 april 2001 | ||
| Thema's: | ||