een traan
Als jij me nodig had, dan was ik daar gewoon.
Ik kon niet veel doen, maar gaf je wel de stroom.
Om door te kunnen gaan..
Ik ben zo dankbaar, jij heb het gered, over mijn wang glijd nu een traan.
Een traan, veelzeggend een teken van verdriet.
Want nu ik jouw nodig heb, ben je er gewoon niet.
Steeds vraag ik me af, waarom je me nu alleen laat.
En je zegt, bel me maar als het weer goed gaat.
Inwendig begrijp ik je wel maar dat ik bel zal nooit gebeuren.
Ik ben te trots om met mezelf te leuren.
Ik kon niet veel doen, maar gaf je wel de stroom.
Om door te kunnen gaan..
Ik ben zo dankbaar, jij heb het gered, over mijn wang glijd nu een traan.
Een traan, veelzeggend een teken van verdriet.
Want nu ik jouw nodig heb, ben je er gewoon niet.
Steeds vraag ik me af, waarom je me nu alleen laat.
En je zegt, bel me maar als het weer goed gaat.
Inwendig begrijp ik je wel maar dat ik bel zal nooit gebeuren.
Ik ben te trots om met mezelf te leuren.
Reacties op dit gedicht
| boogie: | Woensdag, april 18, 2001 16:34 |
| nodig hebben of er voor iemand zijn van wie je houdt gaat niet op afspraak maar is een 24-uurs dienst, JIJ bent belangrijk in de kwestie en die 2 schatten van je... en verder diegene die er dag en nacht voor je is... knuf boogie |
|
| Paul Willems (Quikkie): | Woensdag, april 18, 2001 15:47 |
| Hij zal het moeten begrijpe dat je hem nodig hebt, ook zonder telefoontje. Sterkte maar wacht niet te lang, misschien ligt ergens ander het geluk op de loer Gr Paul |
|
Over dit gedicht
| Auteur: petra.n. | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 18 april 2001 | ||
| Thema's: | ||