laat me allemaal
Ik verberg me voor alles en ga alles uit de weg.
Ik ben het zo zat, ik vind het genoeg, wat voelt dit slecht.
Langzaam maakt het verdriet plaats voor woede binnen in mij.
Ja rot allemaal maar op, laat me toch vrij.
De enigste zorg die ik nu nog heb..
zijn mijn twee schatten..
Voor de rest kan ik geen mens meer vatte.
OVER en UIT is mijn begrip voor andere.
Ik kan in me eentje de wereld niet veranderen.
Ik ben het zo zat, ik vind het genoeg, wat voelt dit slecht.
Langzaam maakt het verdriet plaats voor woede binnen in mij.
Ja rot allemaal maar op, laat me toch vrij.
De enigste zorg die ik nu nog heb..
zijn mijn twee schatten..
Voor de rest kan ik geen mens meer vatte.
OVER en UIT is mijn begrip voor andere.
Ik kan in me eentje de wereld niet veranderen.
Reacties op dit gedicht
| petra: | Woensdag, april 18, 2001 22:31 |
| ik geef juist heel veel om een aantal mensen en dat doet me juist zoveel pijn...noem het onbereikbaar | |
| Juva: | Woensdag, april 18, 2001 21:37 |
| Volgens mij heb je gewoon een tijd rust nodig...tot jezelf komen. ook al zeg je nu van niet, ooit zal je merken dat je toch weer om mensen gaat geven... | |
| : | Woensdag, april 18, 2001 21:36 |
| Volgens mij heb je gewoon een tijd rust nodig...tot jezelf komen. ook | |
Over dit gedicht
| Auteur: petra.n. | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 18 april 2001 | ||
| Thema's: | ||