Voorbij
Ik dacht je te kunnen geven
wat je lang niet had gehad,
je terug liefde te laten voelen
en dit met gans mijn hart.
Je was steeds opgewekt,
mijn steun en toeverlaat.
Ik had je enorm graag,
alleen jammer dat je me nu haat.
De koude woorden die je sprak
negeer de tranen in mijn ogen,
je gevoel is toch bekoeld,
al jouw liefde was gelogen.
Reacties op dit gedicht
| Paul V: | Donderdag, april 01, 2004 18:46 |
| Voel me machteloos, om haar verdriet te stelpen, haar hart is boos, alleen hij kan daar aan verhelpen. |
|
| Fool on the Hill: | Woensdag, maart 31, 2004 19:15 |
| Ikke ? | |
Over dit gedicht
| Auteur: Kiara | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 31 maart 2004 | ||
| Thema's: | ||