Wachtend op het woord
Woorden spreken klare taal
verbreken de stilte
woorden die gevoel doen ontwaken
soms klinken ze als muziek
is elk woord uniek
soms kunnen ze breken
en vallen de wonden niet te helen
woorden niet naar de juiste waarde geschat
of worden verkeerd opgevat
niet gezegd wel gedacht
het woord gezwegen te lang
en van het wachten hou ik niet
want in de stilte kun je
de gevoelens niet vermijden.
Reacties op dit gedicht
| Roger Bamps: | Vrijdag, april 02, 2004 22:43 |
| Weer een prachtgedicht van Bieke. Als de woorden die men spreekt begrepen worden en naar waarde worden geschat, dan heeft men een waardevol gesprek gehad. Liefs, Roger. |
|
| Jannie Hoogendam: | Vrijdag, april 02, 2004 16:15 |
| Precie zoals je zegt: Juist in de stilte kun je je gevoelens niet vermijden...helemaal mee eens liefs Jannie |
|
| lommert: | Vrijdag, april 02, 2004 13:06 |
| en dan de ‘lichaamstaal’ door te zwijgen. woorden kunnen zoveel betekenen. we ‘goochelen’ er elke dag mee. we roepen gevoelens bij elkaar op. worden soms verkeerd opgevat/ ook op Freaks met het woord: liefde ontstaat er een wereld waarin ik uren kunt dwalen. met het woord dood wil ik alleen maar vluchten en gauw achter me laten…(zo denk ik) woorden…je ziet wel…ze maken veel los in mij door je prachtig en nadenkend gedicht liefsxxje willemmien |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Bieke | 
|
|
| Gecontroleerd door: Frummel | ||
| Gepubliceerd op: 02 april 2004 | ||
| Thema's: | ||