Laat me maar gaan.
Laat me maar gaan,
denk niet meer aan mij.
Er is niets meer wat rest,
het is allemaal voorbij.
Laat me maar gaan,
ik ben slechts een korrel zand.
Je kunt het niet meer vasthouden,
het glipt voortdurend door je hand.
Laat me maar gaan,
ik ben enkel een deeltje stof.
Ik kan het niet meer aan,
net te doen alsof..
Laat me maar gaan,
ik ben enkel lucht.
Hou me niet tegen,
ik ben voor immer op de vlucht...
Reacties op dit gedicht
| H. Veenstra: | Zondag, april 04, 2004 14:45 |
| ....PrAcHtiG..... Ik laat je niet gaan! |
|
| Speechless: | Zondag, april 04, 2004 12:42 |
| hierin kan ik me terugvinden... erg mooi!!!! Elisexxx |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Frans07 | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 04 april 2004 | ||
| Thema's: | ||