Waarom voel ik me zo klein?
Waarom kan ik mezelf niet zijn?
Is het alleen om wat ik mee heb gemaakt?
Omdat dat me nog zo raakt?
Omdat ik daar maar van blijf dromen?
Ik weet toch dat die blijven komen.
Stopt dit dan nooit meer?
Waarom gaat het in me hoofd zo tekeer?
Ik weet het zelf zelfs niet.
Is dat het juist doet dat me zoveel verdriet?
Ik wil gewoon zo graag gelukkig zijn.
En niet zo onzeker en klein.
Ik heb nu een lief die daar alles aan doet.
En dat maakt al zoveel goed.
Maar ik wil dat het over is.
Ik moet acsepteren dat het er niet mer is en het voor altijd mis.
Maar ik kan dat niet.
Volgens mij is dat de oorzaak van mij verdriet.