IN BLAUW DAT ALLES ZAG
in blauw dat alles zag
ik bouw muren
om me heen, nee,
niet meer van steen
maar van herinnering
van toen het beter
met ons ging
jij vloog
ik aardde in de rots
waar jij op neer streek
en langdurig naar me keek
samen braken we
de spanning in een lach
de tijd stond stil
in blauw dat alles zag
wind waait geuren
naar de overkant
kleuren worden fletser
sporen vullen zich met zand
ik wil je zien
je huid weer
voelen branden
aan mijn handen
je lippen eindelijk
weer gekend
wil melker
06/04/2004
Reacties op dit gedicht
| westland: | Dinsdag, april 06, 2004 19:05 |
| heel mooi neer gezet,dat alles zo mag worden als je hoopt.ma westland. | |
| stairway 2 heaven: | Dinsdag, april 06, 2004 16:27 |
| Heel mooi gedicht, veel geluk en dat je wens mag uitkomen X |
|
| nelebees: | Dinsdag, april 06, 2004 15:30 |
| heerlijk is een woord dat bij je past. |
|
| lommert: | Dinsdag, april 06, 2004 12:23 |
| dit is prachtig, met veel genoegen gelezen.vooral de 2e en de 3e strofe willemmien |
|
| Jannie Hoogendam: | Dinsdag, april 06, 2004 09:44 |
| WAT EEN SCHITTEREND SAMENSPEL VAN WOORDEN EN GEDACHTEN... vAN GENOTEN XXX jANNIE |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Frummel | ||
| Gepubliceerd op: 06 april 2004 | ||
| Thema's: | ||