Jouw mooie lach
en de inkomende zon
die glinsterde in jouw diep bruine ogen
verlamde mijn gedachte.

Net verlieten de jongens naast jou
deze hemelse trein.
Buiten een mooi groen landschap
en het gehoor van jou stem
maakt mijn ziel tot de 7de hemel.

We praten wat en je lach was zacht.
toen in die trein
waren mijn gevoelens wazig.
Ik had geen controle, verloren macht.

Toen jij de trein uitstapte voelde ik de
fout die ik begaan was.
Het deed zeer.
Ik realiseerde me dat ik je nu nooit
meer zag.

Tot nu toe ben ik je niet vergeten.
Waarschijnlijk was dit de laatste keer.
Dit was voor mij liefde op het eerste
gezicht.
Eens en hopelijk nooit meer.