... wil ook dat ik word gedeeld
... wil ook dat ik word gedeeld
De lach was schijn in ochtendgloren
Waar net als nacht de dag gaf ons zijn tranen
De warmte van een stem kon niet bekoren
Er bleef de angst dat ook dees liefde was een wanen
Sterk lijken wij te zijn in ogen van een ander
En het doet pijn als niemand ooit het wenen ziet
Maar dat wij in de ergste nood niet bij elkander
de warmte vinden én de zekerheid, dat doet verdriet
Ik wil 'jou' zijn, naakt zonder masker
Ik wil 'jou' zien, zoals mijn spiegelbeeld
Ik wil jouw sterkte niet te hoeven spelen
Ik wil jou tranen, wil ook dat ik word gedeeld.
**********
sunset 09-04-2004
**********
Reacties op dit gedicht
| Lesley-Ann: | Vrijdag, april 09, 2004 23:00 |
| Droevig maar mooi. Liefs Lesley-Ann | |
| will hanssen: | Vrijdag, april 09, 2004 20:38 |
| mooi, héél gevoelig geschreven! liefs, Will | |
| Caroline van Geel: | Vrijdag, april 09, 2004 16:09 |
| Wauw, ik ben onder de indruk, echt wel een heeel erg mooi gedicht. liefs CAro | |
| nijntjepluis : | Vrijdag, april 09, 2004 12:17 |
| Ik herken je gevoel wel! Je behoefte om 'echt' te zijn en dit dan te delen. Heel mooi verwoord! | |
| de nifter: | Vrijdag, april 09, 2004 11:49 |
| wow... minder optimistisch als voorheen maar zeker niet minder mooi | |
Over dit gedicht
| Auteur: sunset | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 09 april 2004 | ||
| Thema's: | ||