Ik krijg je niet van mijn gedachten
en nog minder uit mijn hart
het zijn zoals magische krachten
dat je altijd al over me hebt gehad
Soms heb ik van die momenten dat het even niet meer gaat...
zelfs de zon die stopt met schijnen alsof geluk mijn hart verlaat.
Maar dan komt de zon vanachter de wolken en de hemel werd hemelsblauw
en straalt ze weer diezelfde warmte uit van jouw
Maar je beeld wordt steeds vager
de tijd gaat steeds trager
Mijn dromen worden gegijzelt
door het beeld van je gezicht voor mij
Het is dan wel gedaan tussen ons
maar ik zie je graag zoals je zijt
wat je ook doet,
mij geraak je nooit meer kwijt ...