IK ORAKEL LABYRINTHEN
ik orakel labyrinthen
ik orakel labyrinthen
spoorloos zonder hinten
spreek alleen met zon
en wolken om me heen
de hemel is gesloten
de ruimte is te groot
maar ik ben vastbesloten
een weg te vinden uit de dood
handen reikten
trokken terug omdat de hitte
te intens was om te leven
ze keerden mij de rug
nog zie ik je lach,
ogend naar de horizon
herinner ik me hoe het was
en in genieten niet meer kon
ik ben verdwaald
in groeven van je huid
je geweten is nu schoon, mijn
liefde streelt niemand er meer uit
wil melker
10/04/2004
Reacties op dit gedicht
| bieke: | Zaterdag, april 10, 2004 17:12 |
| Het soms moeilijk de weg te vinden in ons labyrint. Liefs Bieke, |
|
| Evenstar21: | Zaterdag, april 10, 2004 15:54 |
| weer prachtig...kusssssssss | |
| dreamangel: | Zaterdag, april 10, 2004 12:23 |
| mooi geschreven. groetjes dreamangel |
|
| sunset: | Zaterdag, april 10, 2004 08:37 |
| Veel te lang niet gereageerd (door allerlei omstandigheden). Maar nog steeds heerlijke dichterlijke 'muziek'. Liefs / sunset |
|
| Paul de Bruyn: | Zaterdag, april 10, 2004 08:34 |
| * ow ja nog een klein ding wil, labyrinthen schrijf je zonder h ; labyrinten verder is nog steeds van kracht wat hieronder staat ;o) |
|
| Paul de Bruyn: | Zaterdag, april 10, 2004 07:46 |
| heerlijk geschreven wil... een brandend verlangen lees je tussen de regels door... liefs |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 10 april 2004 | ||
| Thema's: | ||