en laat geen harten wenen
en laat geen harten wenen
Op blank papier
zie 'k woorden komen
- soms ook dat bier
verhoogt
de diepte van mijn dromen -
net als jouw huid
gedoogt
het zachte, zwoele strelen
de maagdelijke reinheid
een schrijver gaat vervelen
laat inkt de verzen groeien
bomen worden verkracht
waar ik mijn lust laat bloeien
in dichterlijke macht
die niet alleen dit vel
maar ook het zacht fluwele
neemt tot zijn eigen spel
en elke letter
ploegt braakliggende grond
zoals 'k mij woel in jou
en neem niet in je mond
de alledaagse leugen
zeg nooit zonder te menen
zomaar: 'ik hou van jou'
en laat geen harten wenen.
**********
sunset 06-08-2003
**********
Reacties op dit gedicht
| Lesley-Ann: | Zondag, april 18, 2004 20:54 |
| Maar blijft wel een mooie liefs Lesley-Ann | |
| sunset: | Zaterdag, april 17, 2004 09:26 |
| Dom van me. Deze had ik al eens geplaatst. Sorry. Liefs / sunset |
|
Over dit gedicht
| Auteur: sunset | 
|
|
| Gecontroleerd door: Frummel | ||
| Gepubliceerd op: 14 april 2004 | ||
| Thema's: | ||