EEN GLIMLACH DIE ROOD SPREEKT
een glimlach die rood spreekt
je oogt verlegen
tongt een glimlach
die rood spreekt
een mond vol
kleine tanden die
hunkert naar een beet
je blik is zacht
ziet minder kleur
dan ooit gedacht
de koele schijn
van je gezicht
vertekent altijd pijn
zwart haar chaost
in zijn pieken, erin
kroelen is genieten
nog sluier je
je angst en
wacht de uren af
kom er mee
en maak
vandaag geen straf
wil melker
15/04/2004
Reacties op dit gedicht
| Ivoke: | Donderdag, april 15, 2004 13:03 |
| mooi . . . meer woorden hoeven niet liefs, Chris. |
|
| Paul de Bruyn: | Donderdag, april 15, 2004 12:47 |
| ik ga genieten van vandaag, maar van morgen nog meer *persoonlijke redenen ;o)* t gedicht is weer eens een plaatje om van te smullen, maar opeten zal ik niet, eerder opnieuw lezen;o) fijne dag vandaag Paul de Bruyn |
|
| Green Tea: | Donderdag, april 15, 2004 10:14 |
| Weer mooi neergezet Wil! Dubieus maar weer mooi! Liefs , Green Tea. |
|
| Oorlam: | Donderdag, april 15, 2004 09:30 |
| :) een geweldig compact gedicht! | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: ;o)x | ||
| Gepubliceerd op: 15 april 2004 | ||
| Thema's: | ||