Ziel
Ik spreek met andere woorden dan vroeger
Met nieuwe zinnen van oude zinnen afgeleid
Een wirwar van gegevens
Gekiemd in mijn eenzaamheid
En vroeger schreef ik al mijn onmacht
Aan de onverschilligheid van anderen toe
En door mijn kortzichtigheid en zelfmedelij
Viel het zwerven mij te moe
Een kluwen van emoties
Gevoelens verdronken in mijn greep
Kleuren, strepen, tekens
Waarlangs ik mij verkleumd verder sleep
Plots stop ik elke beweging
En leg mijn handen op het schrijn
Als je kijkt in dezelfde richting
Zie je een heldere rechte lijn
Met de patronen van mijn ziel
Even vluchtig als een bries
Flarden van fragmenten met de woorden :
Ik verlies alles als ik mezelf verlies.
Met nieuwe zinnen van oude zinnen afgeleid
Een wirwar van gegevens
Gekiemd in mijn eenzaamheid
En vroeger schreef ik al mijn onmacht
Aan de onverschilligheid van anderen toe
En door mijn kortzichtigheid en zelfmedelij
Viel het zwerven mij te moe
Een kluwen van emoties
Gevoelens verdronken in mijn greep
Kleuren, strepen, tekens
Waarlangs ik mij verkleumd verder sleep
Plots stop ik elke beweging
En leg mijn handen op het schrijn
Als je kijkt in dezelfde richting
Zie je een heldere rechte lijn
Met de patronen van mijn ziel
Even vluchtig als een bries
Flarden van fragmenten met de woorden :
Ik verlies alles als ik mezelf verlies.
Reacties op dit gedicht
| Dark Sinner : | Donderdag, april 15, 2004 16:38 |
| *stilte* Wauw.......echt ademdbenemend!! Echt prachtig!! xus |
|
| will hanssen: | Donderdag, april 15, 2004 16:35 |
| PRACHTIG! dit vind ik een byzonder fraai gedicht. groetje, Will |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Alfons Paul De Winter | 
|
|
| Gecontroleerd door: 260580 | ||
| Gepubliceerd op: 15 april 2004 | ||
| Thema's: | ||