Heel zachtjes loop ik op mijn tenen.
Hopend dat ik je niet stoor.
Stilletjes door het leven
Soms hoop ik dat ik je nog hoor.

Maar toch
Gevangen
In mijn eigen wereld
Zonder iemand te kwetsen
Een last te zijn.

Nooit teveel
Enkel zittend
In een hoekje
Heel alleen

Niet kunnen lachen
Niet willen huilen
Wensend
Dat de pijn zou verdwijnen

Verdwaald in mezelf.
Stilte en rust
Plekken die ik ken.

Maar soms
Wil ik gehoord worden.
Schuilen
Tegen de menselijke kou

Niet meer gevangen in emoties
Gekoesterd.
Dichtbij jou

Soms wordt de stilte te veel
Ga ik op zoek naar jou.
Heel voorzichtig
Bang om je te storen.
Bang..
om mezelf te horen.

Ik toon mezelf.
Alsof ik mn eigen spiegelbeeld zie weerkaatsen
Maar bang..
Dat het gras zal breken
Als ik er te lang in kijk
Bang dat ik ben
om gebroken te zijn.