jouw grootste angst...(gedichten we
dwalend,
over de
sporen
die er tot
nu toe niet
zo hoopvol
uitzagen
zichtbaar
zijn de tot
nog toe
-aangerichte
littekens-
wegnemend het
beschermde huid
dat wonden weer
helend zou moeten
maken....
over de
sporen
die er tot
nu toe niet
zo hoopvol
uitzagen
zichtbaar
zijn de tot
nog toe
-aangerichte
littekens-
wegnemend het
beschermde huid
dat wonden weer
helend zou moeten
maken....
Reacties op dit gedicht
| Black Lord: | Zaterdag, april 17, 2004 20:11 |
| bescheiden verstopt had ik je niet gezien. Maarja ben ook geen spoor zoeker. lief neer gezet Succes wim |
|
| Vogeltje: | Zaterdag, april 17, 2004 19:58 |
| Mooi geschreven... stilte hier... | |
Over dit gedicht
| Auteur: lodi | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 17 april 2004 | ||
| Thema's: | ||