Het vertrouwde niets
Niet meer en niet minder
Zagen mijn ogen donker zwart
Het is de slag van een vlinder
Die de gedachtegang verward
De nacht komt zacht naar binnen
Heeft mijn hoop reeds vertrapt
Is nu bezig mijn angst te beminnen
Zodat alles uiteindelijk verslapt
Dromen rollen naar mijn kin
Kleine waterwegen achterlatend
Alles heeft wel degelijk zin
Maar niets is des te rakend
Zorg verzucht en weggenomen
Met een paar twinkelende ogen
een glimlach die je doet dromen
En je tranen direct laat drogen
Nog onzeker over de waarheid
Over het verdriet van binnenin
Afgeschreven in de realiteit
Alles heeft wel degelijk zin
Maar niets neemt dit keer de tijd
Reacties op dit gedicht
| BloodElf: | Donderdag, april 22, 2004 14:28 |
| Welke tijd? Bestaat er tijd? Vlinders slaan niet ;o) Ze schoppen liever ^_^ It's a little sad.... al little little bit =( Maar voor de rest is diej heeeeuuuuuwl erg bijzonderserd... ^__^ Just like the Jouw!! *kuch* kus, |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Lucius | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 22 april 2004 | ||
| Thema's: | ||