Mijn broertje en ik.

Ontstaan uit hetzelfde vlees en bloed.

Qua uiterlijk hebben we wat gemeen,

Maar het innerlijk totaal verschillend.

Twee totaal verschillende karakters in een huis.

Dat gaat botsen dat is zeker.

Maar wat als het net zo is tussen pa en ma.

We zijn hier in huis met zen vieren.

Zien elkaar alleen tijdens het eten.

Halen het op uit de keuken en gaan  naar boven.

Morgen eten we met zen allen moesten we beloven.

Maar de volgende dag.

Ging exact hetzelfde.

En de dagen erna…

We leven als individuen in een gezin.

Als er naar wordt gevraagd zeg ik.

Ik ben er aan gewent.

Maar na een gesprek met een vriendin.

Die zei dat ze daar niet aan zou kunnen wennen.

Begon ik te denken.

Ben ik er wel aan gewend?....

Contact met men familie heb ik niet veel, maar met de mensen hier in huis nog minder.

Praten lukt nooit en eindigt altijd in ruzie. K wou dat iemand me kon vertellen wat ik eraan kon doen. Want ik wil dit niet langer. We zijn toch een gezin / familie?