~---{{...JIJ...}}---~
Ik kan de zon niet meer onder ogen komen
Het daglicht is me zelfs te veel
Vooral als ik aan jou denk
Staat de tijd bij mij stil
De dag dat ik me armen om je heen kon slaan
Jouw zachte lippen kon voelen
Ik elke dag naar je toen wilde gaan
Dat was leuk in me dromen
En nu is die droom voorgoed vergaan
Ik zal de lach op je gezicht nooit vergeten
En wat je schreef in de laatste brief die je me had gegeven
Voordat je weg zou gaan .
Het blijven de mooiste herinneringen van me leven
Daar kun je van mij op aan
Dat dit nou juist met jou moest gebeuren
Lig ik nog dag en nacht aan te denken
Ik hoop dat ik zonder jou verder kan gaan
En me liefde die ik voor jou had
Ook aan een ander kan schenken
Ik wil ook verder met me leven
Ik hoop dat je dat kunt begrijpen
Want ze zeggen het leven duurt maar even
En ze hebben gelijk
Want jij mocht niet langer bij me zijn
Terwijl je langer je liefde aan mij wilde geven
Reacties op dit gedicht
| Tessje: | Zaterdag, april 24, 2004 20:59 |
| heej nadine, wat erg dat je dit zo moet ervaren! het gedicht is fantastisch! Veel Sterkte, Veel Steun.... Lots Of Love Van Mij |
|
| Tracey van Eijk: | Zaterdag, april 24, 2004 18:58 |
| Wat een pijn en verdriet, bijna tastbaar door je woorden. Neem je tijd en heel veel steun en sterkte. liefs, |
|
Over dit gedicht
| Auteur: N@d!N€ | 
|
|
| Gecontroleerd door: Carama | ||
| Gepubliceerd op: 24 april 2004 | ||
| Thema's: | ||