DIE GRIJS-BLAUW STILTE EIST
die grijs-blauw stilte eist
je blonde blik
die grijs-blauw stilte eist
je schouders iets gebogen
omdat je houding heeft
gelogen in liefde die verijsd
je groeide in ontluiken
sloot de wereld buiten
pelde laag voor laag
je schaamte af en
gaf je voor het eerst
we reikten naar een
hoogte die geen einde kende
hemels was de weg erheen
jij ging, ik volgde alleen
ik heb het pad geëffend
voor wie komen gaat
onmogelijk is hartstocht
die in angst ontstaat
je maakt me onbekend
wist daarmee verleden schoon
maar je zult me altijd in je voelen
want ik ben en blijf je droom
wil melker
25/04/2004
Reacties op dit gedicht
| maria : | Zondag, april 25, 2004 22:10 |
| blauwe gloed schelp omrand dichtvoel droom stil beland liefs, maria |
|
| Jheronimuhs: | Zondag, april 25, 2004 11:07 |
| Dit is bijna een exacte verwoording van mijn voorbije week, tot in de details zal ik zo maar zeggen Man, wanneer komt je boek uit?:) want je gedichten zijn meesterlijk, stuk voor stuk |
|
| Es: | Zondag, april 25, 2004 11:01 |
| Heel mooi! XXX Es |
|
| Paul de Bruyn: | Zondag, april 25, 2004 10:35 |
| ik ben en blijf je droom... krachtig einde dat rond blijft dwalen... liefs en fijne dag Paul |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: ;o)x | ||
| Gepubliceerd op: 25 april 2004 | ||
| Thema's: | ||