VERWELKEND
Verwelkend.
Bloemen slierten
tussen geurig groen,
trillen kleur in
waterspiegels zon.
Bloei verlopend in
zijn groei omhoog.
Hang naar licht,
gebogen loof.
Verdwaasd pluk ik
in rood en blauw
mijn bloemenzee.
Warm golft rood.
Blauw, de koele
ondertoon voor jou.
Je kijkt me aan.
Met het verwelken van
de dag, zie ik je gaan.
wil melker
28/04/2001
Reacties op dit gedicht
| arie: | Zaterdag, april 28, 2001 20:51 |
| lieve Wil Jouw woorden: Verdwaasd pluk ik in rood en blauw mijn bloemenzee. Ze verbleken de kleuren naar zwart geplukt rood en blauw verwelkt verdwaast en sterft in je hand helaas liefs Arie |
|
| ilona krijgsman: | Zaterdag, april 28, 2001 07:41 |
| pluk voor mij een bosje vergeet mij nietjes.....en ik er altijd naar kan kijken.... *************** Een bloem die wil bloeien maar de knop sluit bang om te groeien door een probleem waar ze op stuit Aangevallen door schuld of de openheid misschien door schoonheid omhuld maar heel stilletjes grien liefs Ilona |
|
| catharina: | Zaterdag, april 28, 2001 01:06 |
| jeetje weer zo'n beauty....ranke plant met kopjes omhoog...ieder straaltje opvangend.. liefs van moi cathje |
|
| Paul Willems (Quikkie): | Zaterdag, april 28, 2001 00:58 |
| Pluk voor mij ook een bosje Wil: Mooi gr Paul |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 28 april 2001 | ||
| Thema's: | ||