Verzwakt...
Verzwakt...
In een leven vol pijn,
waar mensen niet meer groeien,
In een groot leven en toch zo klein,
daar waar bloemen niet meer bloeien!
Zoveel pijn,
maar toch zoveel kracht,
Misschien moest het zo zijn,
maar ik had het toch nooit verwacht!
Iedereen wil je helpen het te verwerken,
maar niemand luisterd,
En iedere keer probeer je weer aan te sterken,
en toch zit je vastgekluisterd!
In een leven vol pijn verdriet,
dat wens je niemand niet!
Maar ik ga weer opnieuw beginnen,
en verzet mijn zinnen!
Toch verzwakt!
In een leven vol pijn,
waar mensen niet meer groeien,
In een groot leven en toch zo klein,
daar waar bloemen niet meer bloeien!
Zoveel pijn,
maar toch zoveel kracht,
Misschien moest het zo zijn,
maar ik had het toch nooit verwacht!
Iedereen wil je helpen het te verwerken,
maar niemand luisterd,
En iedere keer probeer je weer aan te sterken,
en toch zit je vastgekluisterd!
In een leven vol pijn verdriet,
dat wens je niemand niet!
Maar ik ga weer opnieuw beginnen,
en verzet mijn zinnen!
Toch verzwakt!
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: summer | 
|
|
| Gecontroleerd door: Carama | ||
| Gepubliceerd op: 29 april 2004 | ||
| Thema's: | ||