Een puber zijn,
helemaal gaan veranderen,
dat is niet zo fijn,
voor jezelf niet, maar ook voor anderen.
Over alles na gaan denken,
dagen zitten huilen,
je ouders willen je zo graag liefde schenken,
maar jij wil alleen op je kamer schuilen.
Daar zit je met al je verdriet,
want wat kan het allemaal veel zijn,
je wil dat niemand je ziet,
wat doen die gevoelens toch pijn.
Maar hou vol,
want er zijn zoveel leuke dingen,
ook al moeten je ogen om ze te zien goed wringen,
de leuke dingen hebben de hoofdrol..