je lach
je lach
je lach bereikt me,
warmt me in
en op de grens van waken, dromen
houdt hij me vast
en draagt me
als een blad, een wolk in wind
die in zijn glimlach past
verweven in mijn alledag
een antwoord op mij angsten
wordt hij vertrouwd, gewend
bereikt hij me, je lach
alsof ik nooit iets anders heb gekend.
**********
sunset 04-05-2004
**********
Reacties op dit gedicht
| Lesley-Ann: | Zaterdag, mei 08, 2004 21:39 |
| Eén lach kan zo belangrijk zijn. Spijtig word er niet veel meer gelachen. Liefs Lesley-Ann | |
Over dit gedicht
| Auteur: sunset | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 04 mei 2004 | ||
| Thema's: | ||