Leven onder de barsjok
LEVEN ONDER DE BARSJOK
Een voet die haakt
en struikelen gaat,
een armzwaai in het rond.
Het zicht oneindig
verandert van kleur,
nu nog enkel grond.
En daar ligt hij dan
hopeloos verloren,
dacht dat hij de wereld aankon.
Nu onder de barsjok
kan nooit meer weg,
en vindt dat allemaal bon..
Een voet die haakt
en struikelen gaat,
een armzwaai in het rond.
Het zicht oneindig
verandert van kleur,
nu nog enkel grond.
En daar ligt hij dan
hopeloos verloren,
dacht dat hij de wereld aankon.
Nu onder de barsjok
kan nooit meer weg,
en vindt dat allemaal bon..
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: Tetraëder | 
|
|
| Gecontroleerd door: Carama | ||
| Gepubliceerd op: 05 mei 2004 | ||
| Thema's: | ||