Ik kan niks meer zien
Overal waar ik naar kijk
Is het net als vroeger
Ik krijg dan steeds zomaar kippenvel
Tranen van geluk heb ik die nog wel
Ik kan niet zeggen wat ik voel
de muur waar ik op stuit ik kom er niet door heen
Ik schreeuw het uit
Ik voel me alleen en door mezelf ontkend
Ik kan niet zeggen waarom ik hier nog ben
Als ik hier blijf doe ik het dan wel bewust?
Ik luister naar mijn hart
Als ik het niet meer weet
Vraag ik het aan de tijd
Ik weet niet wat ik zie
Ik wil geen angsten meer