eenzaam en moe
Het liefste kijk in naar de wereld
Vanachter mijn glazen raam
Ik ben nog steeds echt veel te bang
Om in die boze wereld, op mijn bek te gaan
Ik voel dat ik er nog niet aan toe ben om alleen
Mijn eigen weg te gaan
Daarom nodig ik mijn vrienden achter mijn raampje
Allemaal in m’ n kamertje te komen staan
Mijn vrienden hoeven niet perse
Tegen me te praten
Gewoon er zijn is al genoeg
Want ze zijn mijn beste maten
Moe
Toch die drang
Ondanks gebeden
Vandaag alweer
Die strijd gestreden
Uitgeput van
Al wat kwam
Leeg van alles
Dat verdriet tot zich nam
* ik weet niet waarom, maar het lijkt of ik te moe ben om door te vechten ... helaas begrijpt mijn moeder mij niet zo goed, terwijl ik haar juist nodig heb, ik zou niet weten wat ik zonder mijn vriendinnen moet*
Reacties op dit gedicht
| HoPeLoOsZ: | Woensdag, mei 12, 2004 13:21 |
| eejj liefe ikke prachtig gedaan ik voel me ook zo veel succes... leg het je moeder uit misschien ideej?? kuszj Nadine sterkte! |
|
| SaD LuC: | Woensdag, mei 12, 2004 09:51 |
| hey ike mooi gedicht als je je moeder uitlegt waarom je je zo voelt dan kan zij je mssn wel helpen maar je moet zelf ook door blijven vechten he :) tog door blijven vechten sterkte en veel geluk :) Gr. SaD LuC |
|
Over dit gedicht
| Auteur: ike | 
|
|
| Gecontroleerd door: ;o)x | ||
| Gepubliceerd op: 12 mei 2004 | ||
| Thema's: | ||