Tranen rollen
Als glazen knikkers in het zand
zoekt elk zijn eigen weg
Op 't eindpunt aanbeland
laten zij zich droevig vallen
Het ogenwater dat gevloeid
uit grauw gezwollen wallen
Zij rollen kris kras door elkaar
En elke traan is heel alleen,
dorst hunkerend naar de grond
Bloeiend de druppels bloed die 'k ween,
verlang ik naar het zoete van je lippen,
jouw lach, de warme liefde van je mond
Tranen rollen, onbeheerst
laat ik gevoelens stromen
Vraag mij: 'Wat was er eerst
Mijn wenen, of mijn dromen?'
**********
Sunset 14-05-2004
**********
| Lesley-Ann: | Zaterdag, mei 15, 2004 20:58 |
| Eén prachtig hunkerend gedicht.Liefs Lesley-Ann | |
| *Mukje*: | Vrijdag, mei 14, 2004 18:57 |
| *stilte* Wat een schitterend gedicht. Ik weet gewoonweg niks meet te zeggen, dan te zeggen, schitterend! Liefs, |
|
| annemieke: | Vrijdag, mei 14, 2004 15:32 |
| Kan je mij even kontakteren op bovenstaand mailadres aub? Je gedichten zijn ontroerend rakend. Proficiat !! |
|
| Green Tea: | Vrijdag, mei 14, 2004 10:33 |
| Mooi dichtje Sunset , je kunt inderdaad het verlangen duidelijk 'proeven'. Liefs , |
|
| Erna Muermans: | Vrijdag, mei 14, 2004 09:55 |
| een op en top gedicht alla sunset heerlijk man liefs Erna |
|
| bieke: | Vrijdag, mei 14, 2004 09:01 |
| Je proeft het verlangen eruit mooi Liefs Bieke, |
|
| Auteur: sunset | ||
| Gecontroleerd door: ;o)x | ||
| Gepubliceerd op: 14 mei 2004 | ||
| Thema's: | ||