Niets zijn
Ik wil een bloem zijn.
Eerst zich beschermend tegen de kou,
Zich beschermend tegen alles en dan,
Openbloeien, van alles genieten, zorgeloos alles laten overspoelen.
En dan , rustig sterven…
Of een boom.
Eerst zo klein en kwetsbaar,
Dan, zo groot, sterk en onverwoestbaar.
Je kwetst het op de kleinste plekjes en het is voorbij.
Je kwetst het waar het niet genezen kan.
Het sterft.
Of als ik nu eens gewoon niets was.
Geen lucht, geen water, geen bloem, geen boom, gewoon niets.
Geen pijn kennen, geen pijn kunnen voelen.
Je kunt niet sterven maar ook niet leven.
Geen pijn voelen maar ook geen liefde.
Niet iemand zijn of iets.
Gewoon niets.
Niet moeten denken wat te veel is
of niet moeten denken of het te weinig is.
Hoe zou het zijn om niets te zijn?
Je bent niets, geen wolkje van de zovele wolken, geen druppeltje van die regen,
gewoon niets.
Misschien blijf ik toch maar liever mezelf.
Reacties op dit gedicht
| loverkuh: | Zaterdag, mei 15, 2004 19:12 |
| damn *ben er stil van* echt kai moi!!is in geen woorden te zeggen xXx |
|
| **Elise**: | Zaterdag, mei 15, 2004 18:10 |
| seg sgattie, ooit aan gedagt om van dichtster jou beroep te make xxx Elise |
|
| *Cheseri*: | Zaterdag, mei 15, 2004 10:38 |
| je m0et jezelf 0ok blijven!;) weg zijn van alles of even iemand anders of iets anders zijn,lijkt s0ms z0 geweldig...maar 0ok dat heeft vast zn nadelen :) blijf jij maar lekker wie je bent ;) liefs, pricilla.. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: aghikenea | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 15 mei 2004 | ||
| Thema's: | ||