zomaar
Opnieuw beginnen,
het doet nog zoveel pijn vanbinnen...
Je kleeft geen tijd op verdriet,
zoiets troosten bestaat denk ik niet...
Bang voor nieuwe mensen om me heen,
niemand raakt nog door me heen...
Elke dag weer vechtend voor mezelf,
door al mijn verdriet dat zo zit gekneld...
het doet nog zoveel pijn vanbinnen...
Je kleeft geen tijd op verdriet,
zoiets troosten bestaat denk ik niet...
Bang voor nieuwe mensen om me heen,
niemand raakt nog door me heen...
Elke dag weer vechtend voor mezelf,
door al mijn verdriet dat zo zit gekneld...
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: anja | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 05 mei 2001 | ||
| Thema's: | ||