gevoelens
Vernietigende gevoelens.
Helaas is mijn optimisme
verdwenen!
t Lijkt alsof de wereld om me heen
wordt verduisterd
door negatieve invloede
k Voel me eenzaam
verlaten en afgedankt.
k Zit soms dagen te niksen
tewijl ik voorheen tijd te kort kwam!
Ik trek me meer en meer terug.
k Zou willen vluchten,ver hier vandaan.
Daar, waar de mens
nog als mens wordt gezien
zonder last van problemen.
k Weet dat iedereen
z`n kruis moet dragen,
maar soms
worden die kruisjes te zwaar.
`t Lijk alsof geen mens
nog waarde hecht
aan mijn bestaan!
Maar toch......
ondank mijn gevoelens van nu.
zal morgen de zon weer gaan schijnen
voor mij
maar ook voor u.....
Helaas is mijn optimisme
verdwenen!
t Lijkt alsof de wereld om me heen
wordt verduisterd
door negatieve invloede
k Voel me eenzaam
verlaten en afgedankt.
k Zit soms dagen te niksen
tewijl ik voorheen tijd te kort kwam!
Ik trek me meer en meer terug.
k Zou willen vluchten,ver hier vandaan.
Daar, waar de mens
nog als mens wordt gezien
zonder last van problemen.
k Weet dat iedereen
z`n kruis moet dragen,
maar soms
worden die kruisjes te zwaar.
`t Lijk alsof geen mens
nog waarde hecht
aan mijn bestaan!
Maar toch......
ondank mijn gevoelens van nu.
zal morgen de zon weer gaan schijnen
voor mij
maar ook voor u.....
Reacties op dit gedicht
| will hanssen: | Zondag, mei 23, 2004 10:45 |
| Prachtig dit gedicht, Hermanna.........en koppie op, hoor....ik denk altijd......er zijn ergere dingen......en dan gáát het wel weer! Veel zonneschijn en liefs, Will |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Hermanna | 
|
|
| Gecontroleerd door: Carama | ||
| Gepubliceerd op: 23 mei 2004 | ||
| Thema's: | ||