afscheid
Afscheid,
De moter draaide
de lischten gedempt,
Zodat niemand ons ziet.
Zodat niemand ziet hoe je ons achterliet.
Je hand in men nek
liet me weten dat je bang was,
voor wat komen ging.
Je laatste woorden vertelde me
dat dit je enige keuze was tot je verlangens.
Je stapte uit en sloot de deur,
de deur tot je verleden,
tot al je hebben en laten.
Je stapte van de wagen weg,
ik keek je na tot ik enkel een schim zag,
van de man die ik ooit vader noemde,
van die schim die nu door men gedachte raast.
dit is je afschied van mij
je enige dochter.
Nathalie
De moter draaide
de lischten gedempt,
Zodat niemand ons ziet.
Zodat niemand ziet hoe je ons achterliet.
Je hand in men nek
liet me weten dat je bang was,
voor wat komen ging.
Je laatste woorden vertelde me
dat dit je enige keuze was tot je verlangens.
Je stapte uit en sloot de deur,
de deur tot je verleden,
tot al je hebben en laten.
Je stapte van de wagen weg,
ik keek je na tot ik enkel een schim zag,
van de man die ik ooit vader noemde,
van die schim die nu door men gedachte raast.
dit is je afschied van mij
je enige dochter.
Nathalie
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: mano | 
|
|
| Gecontroleerd door: Frummel | ||
| Gepubliceerd op: 23 mei 2004 | ||
| Thema's: | ||