traan
een traan loopt over mijn wang
en er is niemand die het ziet
ik ben verschrikkelijk bang
maar sta alleen met mijn verdriet
ik wil het wel vertellen
maar ik kan het niet
weer voel ik een traan opwellen
ik zit te beven als een riet
vanbinnen is het zwart
geen enkel puntje licht
met de dag krimt mijn hart
bijna is het helemaal dicht
ik val de afgrond in
een zenuwinzinking nabij
mijn leven heeft geen enkele zin
ik word toch nooit meer blij
Reacties op dit gedicht
| Ria: | Woensdag, juni 16, 2004 12:42 |
| Kom op Bianca, Je staat niet alleen hoor Ik sta altijd achter jou Ik wil je troosten en helpen zoveel ik kan Veel liefs Ria |
|
| Wicked Soul: | Maandag, mei 24, 2004 16:50 |
| Je kan nooit weten wat de toekomst brengt. Lijkt weer zo cliché en onwaarschijnlijk maar het kan ook jou overkomen dat je eindelijk een beetje geluk vind, een beetje zonlicht ziet. Ook al lijkt nu alles zwart en hopeloos, er komt vast ook een tijd voor jou dat je geluk zal vinden. Sterkte, knuffel |
|
| Zilveruitjuh: | Zondag, mei 23, 2004 21:55 |
| *Overwinnen* Gevoel van koud dat niemand van je houd toch blijf je leven want het is je gegeven het zal moeilijk zijn te overwinnen maar je moet er wel aan beginnen laat zien dat je sterk bent zoals iedereen je kent Sterkte Ilse |
|
Over dit gedicht
| Auteur: cinderella | 
|
|
| Gecontroleerd door: ~Marina~ | ||
| Gepubliceerd op: 23 mei 2004 | ||
| Thema's: | ||