verdriet
Ik moet leren, maar het lukt me niet,
Ik kan niet leren van verdriet.
Ik heb nog steeds verdriet om jou,
omdat ik nog zoveel van je hou.
Is het waar wat je zei
Is alles nou echt voorbij?
Een behuild gezicht op jou foto gericht.
Als er gebeld wordt aan de deur
krijg ik meteen een kleur.
Dan denk ik dat is hem,
steeds weer hoor ik een andere stem.
Gaat de telefoon een keer of tien
denk ik dat is hem misschien
Maar steeds weer is het 'm niet
dan maar keren leven met verdriet.
Ik hou van jou, dat moet je toch weten
maar het enige wat jij doet, is mij vergeten.
Ik kan niet leren van verdriet.
Ik heb nog steeds verdriet om jou,
omdat ik nog zoveel van je hou.
Is het waar wat je zei
Is alles nou echt voorbij?
Een behuild gezicht op jou foto gericht.
Als er gebeld wordt aan de deur
krijg ik meteen een kleur.
Dan denk ik dat is hem,
steeds weer hoor ik een andere stem.
Gaat de telefoon een keer of tien
denk ik dat is hem misschien
Maar steeds weer is het 'm niet
dan maar keren leven met verdriet.
Ik hou van jou, dat moet je toch weten
maar het enige wat jij doet, is mij vergeten.
Reacties op dit gedicht
| Mieke v : | Donderdag, mei 10, 2001 20:55 |
| Treur niet teveel , liefde komt wel naar je toe. Als het nu niet lukt , zal het de volgende keer wel lukken.Zoek ook niet achter de liefde , die komt wel naar je toe. hartepijn hebben , is de zwaarste pijn om dragen , maar kijk met liefde terug en de pijn zal zacht vervagen. Veel steun en groetjes vanwege Mieke |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Marianne | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 07 mei 2001 | ||
| Thema's: | ||