lang of kort verdrinken
mijn tranen zijn jouw moegestreden
ze willen geen verliezen meer
aan deze eindeloze oorlog
tussen liefde en haat, ze huilen droogte
de botte pijn bijlt tegen mijn ogen
die bijna vochtloos opensplijten
enook mijn lippen breken uit het kristal
stil verdriet, waarin ze vervroren zijn
om de leegte met koude te drieendelen
schreeuw.....zucht...... snik....
tijd en ruimte klappen als een kaarthuis
in elkaar, lang of kort verdrinken
in de diepte van mijn hoofd?
Reacties op dit gedicht
| AmaranthA: | Donderdag, juni 03, 2004 20:49 |
| supermooi, ben er door geraakt! |
|
| Marije Lagendijk: | Maandag, mei 31, 2004 18:49 |
| wow, dit zijn woorden om stil van te worden! Prachtig geschreven! Groetjes, Marije |
|
| hadassah: | Maandag, mei 31, 2004 13:08 |
| *stilte*... Prachtig geschreven Tim... Sterkte... |
|
Over dit gedicht
| Auteur: tim balthazar | 
|
|
| Gecontroleerd door: Frummel | ||
| Gepubliceerd op: 31 mei 2004 | ||
| Thema's: | ||