trompe-l'oeuil
mijn aap was pluchen
ik schudde mijn kussen
op zijn schele ogen
ik hief mijn glas op
de borsten van het beeldscherm
trompe-l'oeuil
was geen rodondendron
mij de baas
mij te gehaast
het gevoel wordt nooit verbaasd
mijn aap is mijn toevlucht
de borst door mij bezogen
in de leunstoel kreeg ik het benauwd
met mijn oma in de weer
werd mijn geschreeuw snel goud
kleren werden zachtjes uitgetrokken
de washand en het
naar bed zonder sokken
zonder kreun en gekromde rug
wakker geworden
naast het bed beland
ik schudde mijn kussen
op zijn schele ogen
ik hief mijn glas op
de borsten van het beeldscherm
trompe-l'oeuil
was geen rodondendron
mij de baas
mij te gehaast
het gevoel wordt nooit verbaasd
mijn aap is mijn toevlucht
de borst door mij bezogen
in de leunstoel kreeg ik het benauwd
met mijn oma in de weer
werd mijn geschreeuw snel goud
kleren werden zachtjes uitgetrokken
de washand en het
naar bed zonder sokken
zonder kreun en gekromde rug
wakker geworden
naast het bed beland
Reacties op dit gedicht
| kamerjong: | Zaterdag, juni 05, 2004 15:25 |
| prachtig beeld. ik had vroeger ook van die speelbeesten, geen aap maar een kat die pluche was. je raakt de kern met je scherpe observaties. bewonderenswaardig. | |
Over dit gedicht
| Auteur: J RG N | 
|
|
| Gecontroleerd door: ;o)x | ||
| Gepubliceerd op: 05 juni 2004 | ||
| Thema's: | ||