FLUISTERT EEN KLEIN DISSONANT
fluistert een klein dissonant
ik raakte je hand
in een streelzacht
ontwijken, je ogen
lieten me blijken
dat mijn liefde je
niet langer brandt
nog is je stem als
een veld vol met
bloemen, in de
melodie die ik proef
in je zoenen, fluistert
een klein dissonant
afstand in voelen
je lach is nog open
maar onderhuids
merk ik, wat tonen, in
harmonie gaan bedoelen
onze passie verzandt
jij wilt nog bloeien
als lente die blijft
ik wil nog groeien
in mijn aards paradijs
toch blijf ik hunkeren
naar je heerlijke lijf
wil melker
05/06/2004
Reacties op dit gedicht
| ikke_s15: | Zaterdag, juni 05, 2004 16:04 |
| wauw...heel mooi...graag gelezuh kusjes veel liefs sharon |
|
| Evenstar21: | Zaterdag, juni 05, 2004 15:12 |
| super! kusssssssss |
|
| free: | Zaterdag, juni 05, 2004 10:53 |
| Wat weet je toch weer prachtig weer te geven, wat heel veel mensen voelen en bedoelen, maar dat niet kunnen verwoorden. Altijd prettig een van je meesterwerkjes te lezen ;) fijn weekend! liefs free ~((O))~ |
|
| lommert: | Zaterdag, juni 05, 2004 08:12 |
| een nieuwe dag een nieuwe uitdaging.Vandaag weer een nieuwe dag voor de rest van je leven.prachtig Wil, zeer sterk gedicht...van genoten willemmien |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: ;o)x | ||
| Gepubliceerd op: 05 juni 2004 | ||
| Thema's: | ||